„Odkryliśmy, że najsilniejsze dowody na poprawę snu wiążą się z kannabidiolem (CBD), kannabinolem (CBN) i ich kombinacjami – a nie przede wszystkim z THC”.
Autor: Andrea Efre, Wydział Pielęgniarstwa Uniwersytetu Południowej Florydy
Rynek produktów z konopi indyjskich wspomagających sen odzwierciedla odejście od tradycyjnych leków na rzecz naturalnej alternatywy. Historycznie rzecz biorąc, produkty z konopi indyjskich sprzedawane jako środki nasenne skupiały się głównie na THC ze względu na jego właściwości uspokajające. Zalecenia aptek, advertising produktów i przekonania konsumentów utrwaliły pogląd, że THC jest kannabinoidem, który w największym stopniu pomaga ludziom zasnąć.
Jednak nasze najnowsze badania, opublikowane niedawno w czasopiśmie „Journal of the American Affiliation of Nurse Practitioners”, sugerują, że być może nadszedł czas, aby ponownie przemyśleć to założenie.
Po przeprowadzeniu systematycznego przeglądu i metaanalizy medycznej marihuany stosowanej w leczeniu bezsenności stwierdziliśmy, że najsilniejsze dowody na poprawę snu wiązały się z kannabidiolem (CBD), kannabinolem (CBN) i ich kombinacjami – a nie przede wszystkim z THC. W oparciu o dostępne dowody stwierdzono, że medyczna marihuana wiązała się ze zmniejszeniem zaburzeń snu, wydłużeniem całkowitego czasu snu oraz zmniejszeniem senności w ciągu dnia.
Jednak preparaty zawierające THC nie wykazały znaczącej poprawy wyników dotyczących snu i wiązały się z wyższym odsetkiem działań niepożądanych.
To odkrycie ma znaczenie, ponieważ prawie co czwarty Amerykanin zgłasza stosowanie konopi indyjskich w celu poprawy snu, podczas gdy ponad jedna trzecia dorosłych nie jest w stanie regularnie zapewnić sobie odpowiedniej ilości snu. W obliczu bezsenności, ograniczonego dostępu do terapii behawioralnych oraz obaw związanych z konwencjonalnymi lekami nasennymi miliony konsumentów sięgają po konopie indyjskie, często opierając swoje decyzje na twierdzeniach marketingowych, forach internetowych i anegdotycznych doświadczeniach, a nie na dowodach klinicznych.
Aby lepiej zrozumieć, co faktycznie pokazują badania naukowe, przeanalizowaliśmy prawie 4600 badań i zidentyfikowaliśmy 18, które spełniały rygorystyczne kryteria włączenia, z czego siedem kwalifikowało się do metaanalizy. Badania te oceniały CBD, CBN, THC oraz kombinacje kannabinoidów podawane w postaci kapsułek, olejów, nalewek i preparatów podjęzykowych.
W porównaniu z placebo medyczna marihuana wiązała się ze znaczącą poprawą w zakresie zaburzeń snu, całkowitego czasu snu oraz senności w ciągu dnia. Działania niepożądane były na ogół łagodne do umiarkowanych i najczęściej obejmowały senność, suchość w ustach, zawroty głowy oraz objawy żołądkowo-jelitowe.
CBD i CBN konsekwentnie wykazywały najbardziej obiecujące wyniki. Dawki CBD w zakresie od 50 do 300 miligramów oraz dawki CBN w zakresie od 20 do 100 miligramów wiązały się z najbardziej spójną poprawą jakości i czasu trwania snu. Produkty CBD o niższych dawkach, szczególnie te zawierające mniej niż 50 miligramów, generalnie wykazywały niewielkie korzyści, chyba że były połączone z CBN.
To odkrycie rodzi niepokojące pytanie dla szybko rozwijającego się rynku produktów wspomagających sen. Wiele dostępnych w sprzedaży produktów CBD na sen zawiera dawki znacznie niższe niż te oceniane w badaniach klinicznych. Konsumenci mogą zakładać, że skoro produkt zawiera CBD i jest sprzedawany jako środek wspomagający sen, to odzwierciedla on dostępne dowody. W wielu przypadkach to założenie może być błędne.
THC wykazało inne działanie. Pomimo swojej reputacji jako kannabinoidu najczęściej kojarzonego ze snem, preparaty zawierające THC dały mieszane wyniki i wiązały się z wyższym odsetkiem działań niepożądanych, podczas gdy preparaty oparte na CBD i CBN wykazały bardziej spójne korzyści w różnych badaniach. Nie oznacza to, że THC nie odgrywa żadnej roli w regulacji snu, ale sugeruje, że jego reputacja jako głównego kannabinoidu wspomagającego sen może być silniejsza niż dowody na to potwierdzające.
Od dziesięcioleci publiczna dyskusja na temat konopi indyjskich i snu koncentruje się głównie na THC. Tymczasem CBD i CBN — dwa kannabinoidy, które w dostępnych dowodach wykazały większy potencjał — cieszyły się stosunkowo mniejszym zainteresowaniem. Jeśli lekarze, badacze, producenci i konsumenci są naprawdę zainteresowani poprawą jakości snu, przyszłe dyskusje powinny opierać się na dowodach, a nie na przypuszczeniach.
Dowody wskazują, że kannabinoidy są ogólnie dobrze tolerowane, gdy są odpowiednio dawkowane i monitorowane, ale świadome stosowanie nadal ma znaczenie. Podobnie jak wiele środków terapeutycznych, kannabinoidy mogą wchodzić w interakcje z lekami na receptę i potencjalnie zmieniać stężenie leków. Osoby przyjmujące leki rozrzedzające krew, leki sercowo-naczyniowe, leki psychiatryczne lub wiele leków na receptę powinny porozmawiać ze swoim lekarzem o potencjalnych interakcjach przed włączeniem produktów zawierających kannabinoidy do swojej rutyny.
Potrzebne są dalsze badania, w szczególności większe i długoterminowe badania kliniczne z wykorzystaniem standardowych preparatów i protokołów dawkowania. Jednak dowody są już wystarczająco mocne, aby podważyć jedno z najczęstszych założeń w medycynie konopnej. Od lat konsumentom mówi się, że THC jest kannabinoidem najściślej powiązanym ze snem. Nasza analiza sugeruje, że nauka przedstawia inny obraz sytuacji.
Jeśli celem jest medycyna konopna oparta na prawdziwych dowodach naukowych, przyszłość terapii zaburzeń snu może zależeć nie od pytania, czy konopie indyjskie działają, ale od ustalenia, które kannabinoidy działają najlepiej.
Dr Andrea Efre jest profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Pielęgniarstwa Uniwersytetu Południowej Florydy oraz pielęgniarką praktykującą z ponad dziesięcioletnim doświadczeniem w prowadzeniu wykładów dla pielęgniarek i pracowników służby zdrowia na temat konopi indyjskich. Wraz ze swoimi współpracownikami niedawno zakończyła przegląd systematyczny i metaanalizę badającą wpływ medycznych konopi indyjskich na bezsenność. Na podstawie swoich badań opracowali oni materiały kliniczne dla pracowników służby zdrowia i dzielą się nimi w społecznościach medycznych.